هنوز امیدی هست

صدای پای دکتر نگاه خاموشم را به در جلب کرد . به سمت درصورتم را چرخاندم و با گوش هایم منتظر باز شدن در شدم . باید خودم را برای جواب اماده می کردم . انتخاب سختی بود .

یادم می یاد 5 ماه پیش که به بیمارستان امدم . فقط به یک امید بود . که از دنیا سیاه خودم فرار کنم. تا برای یک بار هم که شده از دیدن زیبایی ها لذت ببرم . 40 سال عمر خودم را با چشم نا بینا طی کردم و هیچ امیدی برای بازگشت از تاریکی نبود . تا اینکه دکتر چراغ پور را ملاقات کردم . چه ملاقات رویایی بود . صحبت های دکتر خیلی کوتاه بود . او فقط یک امید به من داد و یک سوال عجیب و 1 ماه برای جواب دادن سوال وقت گذاشت . سوال او این بود برای برگشتن چشمانت چه چیزی را حاضر ی بدهی . یک ماه تمام فکر کردم . که ایا حاضرم برای دیدن دنیا از چیزی بگذرم . 40 سال تاریکی برای هیچ کسی طاقت نمی زاره . دیروز 1 ماه من تمام شد . و دوباره دکتر پیش من امد . نمی دانم چرا با شنیدن صدای او ارامشم به هم می ریخت . نمی دانم چرا از صدایش می ترسیدم . پرسید جواب من؟

گفتم برای دیدن حاضرم از جانم هم بگذرم

خدید ؛ طوری که تمام شیشه ها لرزید . گفت اگر جوابت غیر این بود نمی ماندم . حالا نوبت مرحله بعد است . حاظری جانت را برای 10 ثانیه دیدن بدهی؟

می خواستم جواب بدهم که صدای بسته شدن در را شنیدم .

حالا امروز برای شنیدن جوابش امده بود . پشت در ایستاده بود وبه من می خندید . در باز شد

گفتم : سلام اقای دکتر

بدون لحظه ای مکث جواب اری دادم . گفت این نوشیدنی رو بنوش چشمانت را ببند و تا 100 ارام بشمار آنگاه 10 ثانیه نور به چشمانت باز خواهد گشت و بعد تو خواهی مرد . نوشیدنی را به دست من داد . بدونه لحظه ای مکث یک نفس تمام نوشیدنی را سر کشیدم .

چشمانم را بستم و شروع به شمارش کردم . 1 ، 2 ، 3، .....، 99 ، 100

چشمانم راباز کردم . همه جا رو می تونستم ببینم . دکتر : 1001

نگاهم را در اتاق چرخاندم به سمت راست نگاه کردم . دکتر : 1003

هیچ پنجره ای وجود نداشت یک دیوار سیمانی زبر با نمایی بد من را از زیبایی ها دور کرده بود .

دکتر گفت : 1005

نگاه را به سمت دکتر بر گرداندم . مردی کریه کو تاه قد با موهای بلند ژولیده چشمانی بد رنگ لبانی ضخیم بینی بزرگ .

نگاهم به چهره دکتر بود که گفت : 1006

گفتم کو ان دنیایی که یک عمر از زیبایی هاش شنیدم

گفت : 1007

گفتم تو مرا فریب دادی . تو به من نگفتی در اتاقی بدون پنجره هستم و حتی تو نیز زیبا نیستی که یکبار هم که شده بتوانم زیابی ها را ببینم .

گفت 1009 و ادامه داد . هیچ وقت از من نپرسیدی در چه اتاقی هستی یا چه چهره داری و گرنه به تو می گفتم دنیا انقدر هم زیبا نیست که تو برای دیدنش تلاش می کنی و

1010 حالا اسوده بخواب که تو نیز به ارزوی خود رسیدی

باطل شد

سکوت را می شکنم!

دیوار ها فرو می ریزند!

تو می ما نی

و من

من نه!

من سال هاست که رفته ام

تومی مانی و سکوت

سکوت نه !

سکوت که پشت هیاهوی فریاد مرده است

تو چه غریب گشته ای

باور داری!؟

سالها دور

که گنجشک ها خواب قناری بودن می دیدند

طاووس ها همان کلاغ بودند

و کرکس ها را عقاب می نامیدند!

سال هایی به دوری دیروز

به یاد اوردی!؟

من و تو زیر سایبان عشق

منتظر قطار زندگی بودیم

لکومتیو ران فریاد می زد

تو لبخند می زدی

ومن مستانه می خندیدم

چه کسی از صدای خنده ما رنجید!؟

چه کسی شلیک کرد؟

نگاه کن

هنوز جای گلوله روی سرم هست

و یک مهر

باطل شد

حالا که سکوت را شکستی

حال که دانستی

منتظر باش

منتظر من ؟ نه

منظر گلوله

و یک مهر

باطل شد

 

شاعر : ایلیا خدابخش

الیور دستانش را بالا گرفت و فلوت خودش را به همه نشان داد و گفت : من با این فلون شما را از شر ادم های بد نجات می دهم . شهردار به سمت او آمد ؛ چند ضربه ارام به پشت او زد و گفت : افرین پسر؛ مطمئن باش پول زیادی بعد این موفقیت در انتظار توست . سپس صدایش را صاف کرد و خطاب به مردم گفت : این پسر قهرمان شهر و نجات دهنده جان ماست . من تصمیم دارم مجسمه او را در مرکز شهر نصب کنم . همه به افتخار الیور قهرمان هورا بکشید

هیپ هیپ ... هورا.....هیپ هیپ..... هورا.....

الیور فلوت را بر لبانش گذاشت و شروع به نواختن کرد . همه ادم های بد با صدای فلوت از خود بی خود شدند و به سمت الیور حرکت کردند . الیور ساعت ها رفت تا به دریا رسید . او می نواخت و ادم های بد یکی یکی به درون دریا می رفتند و غرق می شدند . بعد ساعت ها نواختن اخرین نفر هم وارد دریا شد و فقط چند حباب از او در سطح اب باقی ماند. الیور دست از نواختن برداشت و با خوشحالی به سمت شهر حرکت کرد . ولی خوشحالی او زیاد باقی نماند . چون کسی درون شهر برای اهدای جایزه او باقی نمانده بود!!!

سلام

داستان فلوت برگرفته از داستان زیبای فلوت زن دو رنگ می باشد

درسته داستان من به خوبی این داستان نیست ولی بعضی مواقع ادم دلش می خواد با یک موضع اونطور که خودش دوست داره داستان بنویس